کتاب شعر رقص برف

https://niaze-danesh.com/%D8%B1%D9%82%D8%B5-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86

 

درود برروح بلند کوهستان

لینک فوق برای کتاب استاد ثابتی میباشد

 

315-رنج.............

تنها رنج است

   که بزرگت میسازد

     و چراغ راهت میشود

      به هر تاریکی..............

 

314-زرق وبرق...........

  ما را ببخش سادگی

   زرق و برق دنیا کورمان

         کرده بود؟

     تو رفتی و آرامشمان هم رفت.........

  فرا رسیدن سا ل 1400نوروز باستانی و عید بزرگ ایرانی را

      به کوهنوردان محترم و مردم با صفای ایران

            تبریک میگویم سالی سرشار از سلامتی

       و شادکامی همراه با صلح و آرامش برایتان آرزومندم

          از صمیم قلب دوستتان دارم

                در پناه روح بلند کوهستان باشید..........

313-شادی و بودن.........

  بگذار تا آبشارها نامت را جاری سازند

      و بادها ترانه ات را بخوانند

        هنگامی که در اقیانوسی از ابرها

             شادی

                      و بودن را معنا می بخشی.....

312-مهربانی..........

   همیشه اینگونه نیست

     مهربانی روزی فرا خواهد رسید

      و شادی را به هر کوی و برزنی هدایت

   خواهد کرد و چگونه شاد زیستن انشاء کلاسهای

     درسی خواهد شد دوباره لبخند خواهیم زد

       به عشق به امید به زندگی

        عشق قدمهای بسیاری از نفرت جلوتر است.......

311-خاطره..........

       دیر یا زود

      خاطره میشویم

  خوب یا بدش

     با خودمان است.......

310-ضیافت رویایی..........

   ای ضیافت رویایی در آغوشت تکرار

   معنایی ندارد هرروزت تازه تر و متفاوت تر

    از روز دگر است جذاب ترین لحظات راباتماشای

     بی نظیرترین مناظرت مشاهده میکنیم

      برای دیدن ناب ترین صحنه های خلقت

    لحظه شماری میکنیم و گامهایمان را دراختیار

     عشق قرارمیدهیم تابه هرکجا

      که میخواهدببرد

    مابیدلان شیدادعوت شدگان همیشگی ی

                    میهمانی ی توایم.............

309-کفشهای عشق.............

   در آسمان غوغائی است

    بر روی ابرها ول وله ایست

     آفتاب توری سپید بر تن کرده

          و جشنی بزرگ بر پا نموده

            لباسهای شادمانی را برتن کنید

    کفشهای عشق را بپوشید

      تا ردپایتان بر روی برفها باقی بماند

        تا هیچ باد و طوفانی نتواند باخود ببرد

     همه دعوتید بیائید به جشن آفتاب و برف...........

308-ششمین بزرگداشت روزتوچال..............

   ای احساس زنده

      و ای اتفاق فرخنده

             آرام آرام آمدی

        و قلبها را از آن خود کردی...

    28 شهریور 1399 روز توچال

       روز عشق و مهربانی

     بر عاشقانش مبارک باد........

    در وصف روز توچال باید کتابها نوشت شعرها سرود و ترانه ها خواند

     روزی که دوستدارانش مشتاق و عاشقانه می آیند و زلال و عارفانه میروند روزی که صدها تن برای اولین مرتبه صدها تن فقط سالی یکبار آنهم در بزرگداشتش و هزاران تن از تمام شهرهای ایران بزرگ صعود میکنند روزی که شادی و امید را به قلبهائی که با مشکلات و گرفتاریهاری شهری دست و پنجه نرم میکنند؟و نیازمند آرامش و قوی شدن در برخورد با سختیها هستند مردمی که تشنه ی محبت و بودن در مسیری روشن و امن هدیه میکند پیامها وتماسهای بیشماری در خصوص قدردانی این روز بزرگ میرسد که ساعتها وقت میگذارم تا جواب دهم متشکرم از حضور تک تکتان و سپاسگزارم از روح بلند کوهستان که دانشگاهش را برای یادگیری ی درس بزرگی و معرفت بی منت گشود.به امید رویائی ترین ایام و طلائی ترین اوقات در حریم عشق.از صمیم قلب دوستتان دارم.رقص برف............

307- مفیدباش...........

    در ارتباط با همدیگر دنبال منافع خود نباشیم

    و بی اعتنا از کنار هم رد نشویم

      برای هم وقت بگذاریم

        کم فروشی نکنیم؟ شاید با لبخندی

    یا کلامی و یا ثبت تصویری

      بتوانیم مسیر زندگی ی انسانی

       را تغییر دهیم

          مفید بودن بزرگترین خوشبختی است.......

306-اشاره ابروئی............

    در جهانی که بالا و پائین آمدنت

  هنگام صدارت به اشاره ابروئی بستگی

      دارد؟زیاد باد بخودت مکن

                     آدم باش............

305-قرارت.............

 قرارت را با کوهستان بگذار انگیزه ات از کوهنوردی

   کوهستان باشد و بس کوهستان

      سالن نمایش نیست؟یک مبارزه است

        مبارزه ای سخت و نفس گیر

         و عاشقانه و رویائی که برنده همیشه اوست

   برای غلبه و پیروز شدن پا به حریمش نگذاریم

          کوهستان قانون خود را دارد..............

304-نحات ازرنج وعذاب..........

   روزی فرا میرسد که متوجه

   خواهیم شد تنها عشق و مهربانی

    میتواند از این رنج و عذاب

      فلاکت بار نجاتمان دهد امیدوارم

   آنروز آخرین لحظات عمرمان

                    نباشد..........

303-دانشگاه تغییر......

  کوهستان دانشگاه تغییر

      است اگر امروزت با

   دیروزت تفاوتی نداشت

    وقتت را تلف نکن؟

 به ورزش دیگری بپرداز....

302-ازبهاربگو.....

  برایم از بهار بگو

   از شادی ی شکوفه ها

    و رقص گلها

      من به دیدن آنها نیازمندم

       و آنها به نوازش من

  این عشق دو طرفه است

     بر خلاف تمامی ی عشقهای

          یکطرفه عالم؟........

  1399...سال جدید را به جامعه

  محترم کوهنوردی دوستان

   گرامی ومردم باصفای ایران وجهان

   تبریک میگویم به امیدایامی عالی

    بدون رنج درد و کرونا درسرتاسر

             جهان هستی

   از صمیم قلب دوستتان دارم.....

301-شعور......

   در سیستم آموزشی باید درسی

      مهم و کلیدی گنجانده شود

       بنام شعور تا بتوان در کنار دادن نمرات

   درسی به شعور افراد هم نمره داد

    تنها راه آسودگی و آرامش

     با شعور کردن مردم میباشد

      با شعوری بهتر از با سوادی است........

300-قدیسان..........

  قدیسان واقعی آنهائی هستند

      که بعد از تحمل

       وحشتناکترین دردها

         و رنجها هنوز انسانند.........

299-مفت میخرند..........

    زندگی کن آنگونه که میخواهی

  نه آن شکل که میخواهند

     این سرمایه وثروت طلائی ی

          توست برسر درکوچه و بازار

             چوب حراج برآن نزن

      مفت میخرندپشیمان میشوی...

298- متفاوت باش.......

   اگر میتوانی متفاوت باش

     متفاوت بودن اشگهایت را

         در می آورد

     ولی مردت می سازد....

297-عشق........

   عشق تنها سازی

      است که همیشه

         کوک است....

296-معجزه ی عشق....پنجمین همایش هزاران تنی ی روزتوچال

  تنها یک معجزه وجود دارد و آن

        معجزه عشق است و یک

           فرمان حکم میراند

   و آن فرمان عشق است که ذهن

       را فراتر از عقل و علم پرواز

  میدهد بر بلندای آفتاب تا بغض

   عشق و غرور خاک نشکند.....

     روز توچال در زنجیره ای هزاران تنی از

   از کوهنوردان سراسر ایران در قله عشق

      برگزارگردید درود وسپاس برگامهای

       استوارتان در پناه روح بلندکوهستان

                      باشید.......

295-اوج درعمق...پنجمین بزرگداشت روزتوچال 1398

  به اوج نخواهید

   رسید تا به

   عمق نرسیده

       باشید......

294-غرق نشدیم..........

     قطره قطره آب

        شدیم؟

      ولی غرق نشدیم.....

...........  .............  ........

     29 شهریور 1398 روز

       عشق روز توچال

          قله عشق...

293-شادنیستی؟..........

بیرحمانه ترین قسمت

  زندگی این است که زمان

   بسرعت نور میگذرد

      و عمر طی میشود

       و تو شاد نیستی؟....

292مشتانم........

   مشتانم را باز نکردم

     تا زندگی را چنگ زنم و زخمی کنم؟

     چون با رنج آموخته ام

      چیزی که از آن من نیست؟

          پزش را هرگز ندهم..............

291- حرکت کن..........

   منتظر اتفاقی نباشید

   قرار نیست اتفاقی بیفتد

   تو اتفاق خودت باش حرکت کن

    یکصد پانصد و هزار قدم

     تا جائی که میتوانید و توان دارید

    طبیعت به نشسته ها جایزه ای

              نخواهد داد..........

290- بگذاربخوابم............

  اگر دوستم داری بگذار بخوابم

      تا خواب آرامش ببینم

    سکوتم را بر هم نزن؟ من بخواب لطافت باران برقامت خم شده ی

     شاخساران نه خشمش؟ رقص رودها کنارباغها نه طغیانشان؟

      شادی ی شکوفه های بهاری در دل چمن زاران

       نه وحشتشان؟ بازی ی دامهایم در وسعت زیبای

        دشتها نه مرگشان؟و خانه وکاشانه ام نه ویرانی اشان؟

         نیازمندم مدتی است که مهربانی های

         آسمان بوی مرگ میدهند؟

      بگذار بخوابم تا خواب آرامش ببینم رویائی

                که سالهاست خواب گشته است؟؟؟.............

     تقدیم به تمامی ی هموطنان مصیبت زده ام

       در ویرانی های سیل شمال تا جنوب

         غرب تا شرق درغمتان شریکم.......

289-ستایش کنیم...........

        ستایش کنیم آنهایی راکه چون شمع

            سوختند؟و روشنائی بخشیدند

  آنهایی را که لکوموتیو بودند و واگنها را بی

    هیچ التماسی با خود کشیدند

آنهایی را که خوب بودند ودر این آشفته بازار

    بی هویتی اصالتشان رااز دست ندادند

                    و خوب ماندند

  آنهایی را که سروصدائی نداشتند ولی تا

  بخواهید انسانیت داشتند آنها در هر خانه ای

   محله ای و اجتماعی یافت میشوند

     و ارزششان از گرانبهاترین الماس جهان

                       بیشتر است.......

     سال 1398 را به جامعه محترم کوهنوردی

        دوستان گرامی و مردم با صفای ایران

              تبریک میگویم و بهترینها را

                   برایتان آرزومندم....

 

288-فریاد باد.............

    آسمان اگر گرفته

     است ملالی نیست؟

    بیا با هم به فریاد

      باد گوش دهیم آوای

         شادی است.....

287-ساده باش...........

  هر ساده ای زیباست

  ساده باش ونقش دل بزن

   بزک عشوه را زیاد

      میکند چهره را جوان

             نمیکند.....

286-مالکیت....

احساس مالکیت را از خود دور

    کنیم تا آرامش به اعماق

     وجودمان جاری گردد

       تمام بدبختیهای انسان از

        زمانی آغاز میگردد

      که خود را مالک همه چیز

                میداند؟........

285- کوهنوردعالی...........

       کوهنوردی عالی باش

 

     کوهستان سفارشی نیست

      باید بتوانی

        اضافات پاهایت را

         بمانند بلندی ی موهایت

          هر چند وقت یکبار کوتاه کنی.......

284-اوج.........

      برای اوج گرفتن 

        به قدرت بالهایتان

            متکی باشید نه بادهائی

                که زیر پرهایتان می وزند.....

283-دردآورترین..........

            دردآورترین لحظات زندگی

               آنجائی است که ناخواسته

                   باید با افرادی سر و کار داشته

         باشید که تنها هنرشان نقش بازی

          کردن است و ریاکارانه اظهار ارادت می کنند.....

282-یلدا......

        هرگاه به ایام یلدامیرسم این بیت

                 شعردرذهنم نقش می بندد

       پایان شبه سیه سپیداست

         بخشیدن معنابه امیددرشبی سرد

             وطولانی ورساندن روشنائی وگرما

         به قلبهائی که بی صبرانه

                 منتظربودند........

281- رمانی رویائی.........

   عشق رمانی رویائی

      است که کلمه

         کلمه اش را

           باید بوسید

            وستایش کرد..........

280-تماشاچی.......

           وقتی که حکم است

 

      فقط تماشاچی باشید

       به آسمان نظر کنید

           بازی ی زمین تماشایی نیست؟......

279-زندگی...........

    زندگی تکرار ندارد

      شهامت داشته باش

        خارج از قواعدی که روح

         و جسمت را زنجیر میکند

                  زندگی کن............

278-مکتب عشق ..... 29 مهرروزکوهنوردبرکوهنوردان محترم مبارک.........

     در مکتب عاشق پرور توچال

 

       نسل پاکی از کوهنوردان ایرانی با گویشهای

     مختلف که دل خوش به برندهای کودکانه

       نیستند و تنها عشق و احترام

        را میدانند و عاشقی و گذشت را

          میخوانند شکل گرفته است آنها به زیبائی

        آموخته اند برای داشتن ایرانی پاک و رویائی

     باید همه را به بزم عاشقانه قله عشق دعوت کنند......

 

277-جهان گلستان میشد..........

      جهان گلستان میشد

       وقتی که انسانها

          می فهمیدند

         بجای جستجو در

              دیگران در خود

            در خود جستجو کنند....

   بنام روح بلند کوهستان سپاس بر بیدلان شیدایش

    با توجه بدرخواستهای عزیزانی که آدرس تلگرامی و

      و ااینستائی خواسته بودند .

       کانال رقص برف تلگرام  raghsebarf2@  

      آدرس اینستا       hamidsabeti1340         

276-ارتش بی سلاح.............

                    عشق بی سلاح ترین

            ارتش دنیاست

               که با اولین هجوم

       تسلیمش خواهیم شد......

     روز توچال با توجه به بارش و سرما که زمستان در تابستان

   را در ارتفاعات بوجود آورده بود برای چهارمین

   سال باز رنجیره ای از کوهنوردان وورزشکاران را از سراسر

    ایران از تمام ورودیهای خود به بلندای عشق کشاند..........

 

275-فصل عاشقی توست....

         فصل فصل عاشقی توست

          که بر بالهای عشق نشسته ای

           ای غزلی شکوهند و شعری بلند

               روزی آواز مردم شهر خواهی شد و

                 زمزمه ی کودکان کوچه و بازار

           با تو ستاره میشویم و اوج می گیریم

           خانه به خانه کوچه به کوچه

                    و شهر به شهر تا آسمانها..........

      

274-خاطراتم...........

            کوله بارم را بر میدارم و

         بی هیچ حساب و کتابی

           رهسپار میشوم تا قله ی عشق

                 توچال نازنین چون سالهاست

                  خاطراتم را در یالهای رویائی اش

                جا گذاشته ام......

273-معرکه ی عشق.بمناسبت 30شهریورروزمردمی توچال

    معرکه معرکه ی عشق است

      و بساط بساط شیدائی

        تنها عاشقان صادقند

      و مرگ خود را می پسندند

        نه مرگ یار را

         جهان نیازمند عشق

   است نه گلوله؟

272-قاصدکها..........

         در زمانه ای که همه دیوانه وار بدنبال

 

          داستانهای خود میگردند؟

            دل بستن به قاصدکها برای آوردن

              خبری خوش بیهوده است

                دیر زمانی است آنها هم

                   معلق در بادها دنبال قصه های خود میگردند؟؟؟

271-خدای خود...........

            تنها یک نقش خلق میشود

               و آن نقش توست

                  و یک مبارزه ثبت میگردد

             و آن مبارزه ی تو با خودت میباشد

               پس جنگجوئی عالی باش

                 و معادلات را بهم ریز تا در پایان این مبارزه ی

                      باشکوه و نفس گیر خدای خود شوی..........

                  

270-بزم خورشید..

          ای مهربان دوست اکنون که کم کم آرام میشوم

         از درد و بخواب عمیق میروم از عشق

           که آرزوی هر بیماری است

             بگو ببینم در آن وحشت سرد؟

                که رندانه خوابم را ربوده بود؟

            باز به بزم خورشید در بلندای عشق میرسیدم؟

 

269-پادشاه روشنائی....

                              عشق پادشاه روشنائی است

            به قلبها می آید و ذهنها را با خود میکشاند

              مرزها را بر میدارد و خط کشی ها را بهم می ریزد

                  تاریکیها را می شکافد

                       و قبیله ها را متلاشی میکند

                          زلال است و جاری

                  از دل سنگها وصخره ها عبور میکند

                     و دریاها را از آن خود میسازد

                        برایش غیر ممکنی وجود ندارد..........

268-بهارمی آید....

        بهار می آید در فصل آشفتگی ی فصلها

       با هلهله و شادی و با نغمه و آزادی تا بودنش را فریاد کشد

           بهار می آید تا از ایستادگی ی ریشه هایش

              در خاک هنگامی که در محاصره ی

               بی رحمانه ی سرما و بورانهای سخت

                قرار گرفته بودند بگوید

              بهار می آید تا راز جاودانگی اش را که تحمل وصبر است

                حتی با گلی در سنگ یا لاله ای در کوهساران

                   یا شکوفه ای در باغ در دور دستهای دور بیان کند...

267-نقش می بندد.....

              هر صبح با بیدار شدن خورشید

                بدنبال تو می آیم

                  و در انتظاری دور در سنگ فرش خیالم

              تصویری از نگاهت نقش می بندد

                 چه دلگیر و غم انگیز است

                 پایان هر غروب نیامدنت

                    ولی باز چشم براهت می مانم

                         تا صبحی و غروبی دیگر.....

      نوروز باستانی عید بزرگ ایرانی و سال 1397 را به کوهنوردان

        محترم دوستان گرامی و مردم خوب ایران تبریک عرض

          میکنم از درگاه هستی بخش هستی آفرین

                  بهترینها را برایتان آرزومندم....

266-سیزدهمین سال حضور...

    درود بر روح بلند کوهستان سپاس بر بیدلان شیدایش

       جمعه بیست و پنجم اسفند ماه سال یگهزار و سیصد و نود و شش

        سیزدهمین سال حضور و صعودهای پی در پی به توچال

             قله عشق که از بهمن ماه سال یگهزار و سیصد و نود و سه

              آغاز گردیده جمعآ ششصد و هشتاد و چهار صعود

               پی در پی و یگهزار و سیصد و پانزده صعود دائم به قله

           فوق که از سال یگهزار و سیصد و هفتاد و هفت آغاز شده

             و دویست و نه صعود به قله های دماوند علم کوه سبلان

               آزادکوه ووو....که در وسط هفته انجام پذیرفته و جمعه

                توچال قله عشق صعود گردیده تقدیم به روح بلند

                  پدر و مادرم تمامی ی جان باختگان در کوهستانهای

              ایران و جهان کوهنوردان محترم دوستان گرامی و مردم با

               صفای کشورم .امیدوارم در کارنامه ی زیبای زندگی ی

                 هر ایرانی صعود به یکی از قله های ایران ثبت گردد.

            کودکی پروازی بودم بلندای پرواز را از تو آموختم هیچ ادعائی

             ندارم شاگرد آخر مکتب توام در بزرگی ی اندیشه ات

               دیده نمیشوم تنها زیبائی ی حضور توست که

                 دیدنی و شنیدنی است از تو شکل می گیرم

                     زمزمه هایم در تو به رقص درمی آید....

 

265- الماس گرانبها.....

     زندگی با هر شرایطی که زمانه میخواهد خوب نیست؟

      خوب بودن الماسی گرانبهاست که در ویترین

          همه یافت نمیشود

           اگر خوبی خوب باش و خوب بمان

            و الماست را با هیچ قیمتی معامله نکن

                          و بفروش نرسان

             بگذار دنیا بد باشد و خوبیهایت را

                        نشانه بگیرد؟

                  تو خوب باش تنها خوب بودن است

                     که آرامت میکند و آرامش را به اعماق

                            وجودت جاری میسازد

                     تا بتوانی بر هر سنگ فرشی آرام بخوابی.............

264-سکوت..........

      گاهی سکوت باشکوهترین سخنرانی

       و عاشقانه ترین متن است

         هنگامی که احساس کردید

          مهربانی اتان مورد آزار قرار گرفته

        بی هیچ عکس العملی خود را به سکوت

      برسانید و در انتهای آرامش سکوت دوباره به

                    خود بازگردید............

     

263- عاقبت بخیری.........

            چه دعای زیبا و باشکوهی بود

          که پیران قدیم در بدرقه ی جوانان دیارشان می کردند

             جوان عاقبت بخیر شوی

            چه پر معناست این کلام و باید با آب طلا نوشت و بر سر

               در تمام کوچه ها و خیابانهای شهرها آویزان

                 کرد درست است اینکه عمر به سرعت برق

      در گذر است ولی گاهی طولانی و سخت میشود در دادگاهی

              که قاضی هیئت منصفه حضار و متهمش

                   تنها خودت باشی اگر عاقبت بخیر نباشی.......

262- دفن نیاز..........

     برای شناخت بیشتر خود به گردش ایام نظر کنید

         به روزها شبها فصلها و سالهایی که به سرعت برق

          میگذرد و آثار آنرا بخوبی میتوانیم در چهره امان مشاهده

            کنیم حتی اگر با آینه قهر باشیم در زلالی ی نگاه آب که

              لحظه به لحظه شور و جوانی امان کنار میرود و ضعف و پیری

        جایش را میگیرد و باید چشم انتظار خاک باشیم

          با دیدن تصویر واقعی ی خود و دانستن این حقیقت

            که جاودانه نیستیم آیا نیاز و نیازمندی را دفن نمیکنیم

             قبل از آنکه انسان و انسانیت را لگد مال کنیم........

261- مهربانی.........

             نوشتن حس میخواهد

                لحظه ای ناب و ساعتی دلنشین

                    تا قلم بر سپیدی ی ورق گردش کند

                       و نقشی شود رویائی و سازی گردد شنیدنی

             که غمگین ترین دلها با سازش

                           کوک شوند و به شادی پردازند

               زمانی فرا میرسد که متوجه میشوید

                 هیچ سازی قشنگتر و دلنوازتر از مهربانی نیست

                  و مهربانی تنها سازی است که جهان

                          را به رقص در خواهد آورد...........

260- تسلیت و همدردی بازلزله زدگان.....

      چه سخت است دل کندن و دور شدن از تو

         و چه غم انگیز است جدا شدن از سالهای سال

            با تو بودن و با تو در هوای بی صدای زمان

              نفس کشیدن و عادت کردن

               و پیوند زدن اشکها و لبخندها

                داشتن ها و نداشتن ها و چه رنج آور است

          گذر از تو و ماندن بی تو در سکوت بهت زده ی قلم

            ولی زندگی جاری است همچون آبشارهاری پاک و زلال

              و ادامه دارد حرکت در واژه ی غریب بودن؟

                که همه امان مدتی داریم؟ عمری کوتا یا بلند

                   جانی زیاد یا کم و فرصتی اندک یا طولانی

            پس صبوری میکنم و با تلاشم خاطراتت را در ذهنم

              جاری میسازم تا هم تو بمانی و هم من در این روزگار

                 سخت که زود فراموش میشویم و محو میگردیم

                               از نگاه اهالی ی شهر.....

259-تخت جمشید.......

     تاریخ تو کوچکی یا ما؟

          تو سقوط کرده ای یا ما؟

                          تو دروغی یا ما؟

          مگر میشود تو را سانسور کرد و در لا به لای کتابها و چاپهای

            کلیشه ای و تکراری پیچید و محو نمود؟

            مگر رومیان تمدنشان را مصریان اهرامشان را و چینی یان

             دیوار چینشان را نادیده میگیرند که ما تاریخمان را نادیده

                     بگیریم و از کنارش بسادگی رد شویم؟

           تاریخی که با تمام فراز و نشیبهایش اشکها و لبخندهایش

           و شکست ها و پیروزیهایش به ما یاد داد که زنده است

                                و زنده باقی خواهد ماند

         سلسله ها می آیند و میروند و آنچه باقی میماند عملکرد

          و رفتار آنها و محکمی و استواری ی ستونهای تخت جمشید

             است که در عمق زمین و قلب ایرانیان جاودانه گشته

        و روز به روز این عظمت و احساس قویتر و بیشتر خواهد شد

          چون تنها اوست که به ما هویت میدهد

              بزرگی می بخشد

                 و غرور می آفریند پس در کنارش قرار میگیریم

              و تنهایش نمیگذاریم تا به همدلی و مهربانی برسیم

           و به جهانیان بگوئیم ما ایرانی هستیم اصیل و پر غرور و

                            ایرانی باقی خواهیم ماند.....

258-گوشه ای دنج...........

        برای تنهائی اتان هزینه کنید

         هر چند که سخت ودشوار باشد

          تمرین کنید تنهائی را و اجازه ندهید حریم امن

            و آرام بخش درونتان را کسی بشکند

               برای خود گوشه ای دنج داشته باشید

          و به انسانها اندازه ی شخصیتشان احترام بگذارید

              به کسی اعتماد نکنید و پیمان اخوت نبندید

             بسیاری از انسانها دوستی و دوست داشتنهایشان

          برای لحظاتی است که تنها مانده اند؟

             وقتتان را تلف آنها نکنید آنها با یک چای و قهوه

                دوستی جدید پیدا میکنند؟

                  لذتهای درونی اتان را برای کسی نقل نکنید

                       زندگی کنید آنگونه که میخواهید

             و هر کسی را لایق معاشرت با خود ندانید

               اصیل باشید و در ارتباط با انسانها اصالت را ملکه ی

            ذهن خود گردانید تا مورد سو استفاده قرار نگیرید؟

          انسانها بزرگ نمیشوند مگر بزرگ فکر کنند و اندیشه نمایند.....

             

257- پروانه ای..تقدیم به بیماران پروانه ای..............

                 مانده ام حیران مریضی ام شده پروانه ای

                          نام آن پروانه ای و آتشش بیگانه ای

                یاری ام ده مهربان من عاشق پروانه ام

                           درد من پروانه ای و اندرون خانه ام

                     گرچه میسوزم چو شمعی باز شوقم بودن است

                                          تا امید و آرزو هست بال پرواز از من است

                            میکشد ذهنم مرا تا انتهای قله ها

                                                   جایگاه عاشقان مست و آزاد و رها..............

256 عاطفه ....

       با عاطفه بهم نگاه کنیم تا مهربان شویم‌

        مهربان که شدیم بخشنده خواهیم شد

          بخشنده که شدیم گذشت خواهیم کرد

           گذشت که کردیم آرام خواهیم شد

              آرام که شدیم اندیشه خواهیم کرد

                اندیشه که کردیم دانا خواهیم شد

           دانا که شدیم بی نیاز خواهیم گشت

            بی نیاز که گشتیم به کمال خواهیم رسید

                به کمال که رسیدیم

                  پرواز خواهیم کرد و تا بی انتهای زیبائیها

                                  از بودن و زندگی لذت خواهیم برد.............

                          

 

 

255... ترس از تنهایی....

          تنها ترس از تنهایی است 

            که نگرانمان ساخته و وادارمان میکند

             برای لحظه ای هر چند اندک از غرق شدن خیالی امان

              در مردابهای ذهنی به هر علف هرزی چنگ اندازی کنیم؟

          تنهایی پلی است محکم و ماندگار برای رسیدن بخود 

             پس باشجاعت از آن عبور کن و مانند برکه ای آرام که در

              دور دستها تنها حبابهای کوچکش گه گاهی سکوت پر معنایش

               را میشکنند شادی کن و لبخند بزن........

254- فروشی نیست..........

            بگذار قیمت پیدا کنی

          تا قیمت پیدا نکردی آفتابی نشو

               فقط چیزهای قیمتی ارزشمندند

            آنهم قیمتی که بهایش را نتوانند بپردازند

                  آنگاه بر آسمان قلبت بنویس

                        فروشی نیست....

253- هنر مورچه.........

          سر جنگ با کسی را نداشته باشید

            از مورچه بیاموزید

                هنگامی که دستتان را مقابلش

               قرار میدهید

              تلاش نمیکند که با آن سر شاخ شود

                      و از آن بالا رود

              تنها مسیرش را تغییر میدهد.........

252- مواطب باش.........

        هر کسی تاریخی دارد

         و روزی آن تاریخ بپایان خواهد رسید

        مواظب باش

          تاریخت که تمام شد

                خودت تمام نشوی..........

251-دورشوید.........

           برای اثبات شایستگی هایت وقتت را

           هدر نده و گله و شکایتی نکن

             تا میتوانی دور شو

         دم دست که باشی تلف میشوی؟

            بسیاری از آدمها عادتشان این است

                آب را کنارشان نمی بینند

            و تشنه لب دنبال سراب میگردند؟؟؟؟

250- قبرها.........

         چه زود پر میشوند قبرها... قبرها....

           از بدنهای بی جان؟ این حقیقت آمدن است

              و راه فراری نیست؟

            محال است بتوانیم با قدرت و ثروتمان مرگ را بخریم

              اینجا آخر کار است و تنها را ه نجاتمان

                قبل از رسیدن به سرزمین مردگان

                    آدم شدنمان است که مرگی ندارد

             در این سرزمین دیگر نمی توانیم براحتی ی خوردن آب

              از دیوارهای آدمیت و آدمها بالا برویم و احساس زرنگی کنیم؟

                  این آخرین پرده ی نمایشمان است نمایشی که فقط

                   میتوانیم نقش مرده را ایفا نمائیم آنهم بر دوش دیگران با

           جسمی بی جان و چشمانی بسته که دیگر قادر به دیدن آخرین

                        سکانس رفتن خود هم نیستیم ؟  ..............          

 

249- نوروز باستانی.نی لبکش....

      درود بر روح بلند کوهستان سپاس بر بیدلان

              شیدایش.... 

       باز بهار آمد و سبزه و گل

          نغمه و شور و حال و عشق بلبل

         مستی ی دل آمد و حرف ساقی

                ساغر و می آمد و جام و باقی

         مخمل سبزش بشود هر هزار

                 زنده کند مرده ی هر بوته زار

          باد بهاری بوزد در چمن

            عشوه ی گلها شده دشت و دمن

              چتر اقاقی روی گیسوی بید

                پرده ی سبزینه ی عفت کشید

                  ول وله ای در همه جا پر شده

                     خاک زمین هر وجبش در شده

                 هر ورقش نقش خدایی زند

                        نی لبکش ساز رهایی زند..

      نوروز باستانی و فرخنده را که یادگار پدران

        و مادران اصیل و پاک سرشت مان میباشد

     و در دل بهار و عطر گلها متولد شده را به جامعه

    متحرم کوهنوردی.کوهنوردان گرامی .دوستان عزیز

     و مردم بزرگوار ایران و جهان تبریک میگویم

          امیدوارم سالی سرشار از عشق ورزی.

        دوستی.عدالت.صلح و آرامش در سر تا سر

           جهان داشته باشیم

      بهترینها رابرایتان از درگاه هستی بخش هستی

         آفرین آرزومندم سلامت وپروازی باشید...

248- عریانی ام.............

       لباسی که بر تن کردم عریانی ام 

       را نپوشانده و لختی ام را نگرفته زرق 

         و برق دنیا چشمهایم را خیره کرده و

                 رنگ و لعاب زمین نگاهم را برده تا عمق نیستی؟

        پارچه ای میخواهم ازجنس صداقت

            تا عریانی ام را بپوشاند و نخی از سادگی 

                          که لختی ام را پرده کشد تا اوج هستی.........

247-پیرمردی منظم

     صبحها به وقت انتظار در ایستگاه اتوبوس

       پیرمردی تمیز و اتوکشیده را می دیدم که آهسته تر

         از مورچه از نگاهم میگذشت و با روزنامه ای در دست

          که با اشتیاق فراوان به کلمه کلمه خواندنش فکر میکرد

            مسیر رفته را باز می گشت 

       هیچگاه از خط کشی ی ذهنش خارج نمیشد

         در یک مدار حرکت میکرد 

           مدتی است دیگر او را نمی بینم 

             ولی حرکاتش که حکایت از نظمی 

               چندین ساله داشت در ذهنم ماندگار گشته است.....

246- الماسهای سپید......

      برف می بارد بر ایوان خانه ام

       اشتباه گفتم؟ایوان صاحبخانه ام

         دانه دانه چون الماسهای سپید چه بخشنده است آسمان

      اهالی بیدار شوید؟من در شهر خود ثروتمند شدم

        و دیگر مجبور نیستم از الاغهای زبان بسته ام که

       بر کوله ام سوارند کار بکشم؟الماسهایم را میفروشم

        و سوار بهترینها میشوم؟ البته ماشینها؟ و در خیابانها

          می تازم؟ نه باز اتشباه گفتم؟ تازیدن متغلق به اسب

           و نجابت اسب است و کسی حق ندارد ازاین جمله زیبا

              در حرکتی نا زیبا استفاده کند

                در خیابانها می گازم و سکوت را می شکنم؟

         و هر چیزی را که جلوام قرار دارد می شکنم؟ من ثروتمندم؟

          باور ندارید پنجره ها را باز کنید

           سپیدی و درخشش الماسهای خدایان عشق

             را که سخاوتمندانه می ریزند و می پاشند ببینید

         اگر حوصله اش را ندارید یا همتش را و ساده تر بگویم

      حالش را ندارید؟ و نمیخواهید بیرون را نگاه کنید؟

          حداقل بگذارید هوای اطاقتان عوض شود

            هوای اطاقتان که عوض شد هوای دلتان هم

                             عوض خواهد شد.........

245- حالمان...........

           حالمان خوش نیست چون غم میخوریم؟

         گاه با هم گاه بی هم میخوریم؟

            حالمان خوب است را باور مکن؟؟؟

               بارمان غم هست کم کم میخوریم؟؟؟

       تسلیت

    میگویم به خانواده محترم آتش نشانان

       و جان باختگان حادثه دردناگ و تآسف انگیز

         ساختمان پلاسکو یاد و نامشان گرامی...

244-کوهستان........

     این کوهستان است که

        به من شکل میدهد

          و معنا می بخشد نه بی هدفی ی آدمها

            پس تا هستم

             تلاش میکنم برای رسیدن

                   به خود کوهنوردی کنم

                      و کوهنورد باقی بمانم...........

243- قطار زمان...........

      قطار سریع السیر زمان درحرکت است

        و کسی قادر به توقفش نمی باشد عمر

            محدود و قافله ی عمر در گذر

              داشته های امروزتان راسبک و سنگین

                    کنید

                     اختیار با خودتان است

                درکدامین واگنها مستقرشوید

                    واگن دانایی و زندگی

                        یا نادانی و افسردگی؟

            هیچکس توان مقابله با اراده اتان را

                  ندارد

                        جز خودتان؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

242-صبر.........

         ایدوست در زمانه ای که ارزشها را از ارزش 

             و انسانها را از سکه انداخته اند؟

                 اگر تنهائی ات را به حراج نگذاشتی

                       ارزشمندی

              گرانبهاترین مروارید در دل صبر

                یافت میشود

                             نه عمق اقیانوسها.........

 

241-نگهبانان نفت........

       ازگذشته درزمانی دور دور 

           دشمنان مالک شدند بی جنگ و زور؟

       با ردا و دلق بازی میدهند

                     خلق را با خلق بازی میدهند؟

        صد گره در کارها انداختند؟

                          ماکت ایران زیبا ساختند

       چشمها دیگر به نوری باز نیست

                         بلبلان را نغمه و آواز نیست؟

      مانگهبانان نفتیم ای دریغ

           سالهاست درخود شکستیم ای دریغ؟

       قصه ی ما غصه ای دیرینه بود

                  دستهایی که همیشه پینه بود؟

 

240-قله ی عشق

      چراتوچال راقله ی عشق گذاشتم؟

        درسرزمین عشق فقط یک قبیله وجوددارد

        وآن قبیله ی عشق است

          ودروادی ی عشق تنهاعشق فرمانروائی میکند

            نه اربابی است نه رعیتی

              نه بالائی است نه پائینی

                نه اولی است نه آخری

                  نه برنده ای است نه بازنده ای

        منی وجود ندارد

            همه مائیم

                مادرخدمت عشق وعشق درخدمت ما

             نمادومعبدقله های جهان خواهدشدقله ی عشق..

 

239-پسرآرزوهای بزرگ...

         پسر آرزوهای بزرگم

      آرزوهائی از جنس باران و زلالی ی آبشاران

        درقله ی عشق معبد جانها صعود به قلبها را تمرین میکنم

         و شعرهایم را درمسیر رویاهایم

             قرار میدهم

              رویاهائی از عطر ناب کوهساران

                               و حضور عاشقانه یاران...............

               

 

238-نان تازه....یکمین سالگردمادر

     بوی نان تازه که به مشامم میرسد

       عطریادت پروازمیکندبرآسمان ذهنم

          وشوق دیدارت

            آتش میکشدبه تنورجانم

                  چه خوش طعم ولذیذبود

      عصرانه هائی که باهم میخوردیم مادر...........

 

237-آب روانیم.........

                        بگفتی دن کیشوت های زمانیم؟؟

                               ندانستی که ما آب روانیم

                                                   من و ما بیدلان دلنوازیم

                                                        به دلبر میرسیم سرها ببازیم

                               هزاران روز باشد در چپ و راست؟؟

                                    فقط یک  روز در این قله پیداست؟؟

                                                          زمین و آسمان باشد به نامت

                                                                           نخور غصه که می بندد زبانت

                     توچال و روز عشقش نازنین است

                                            نمیخواهد کسی را که غمین است...........

 

236- زنگها.......

             توچال قله عشق

              سالهاست که با نوایت هم نوائیم

                                        و با پیدا وپنهانت آشنائیم

                و در تو دیوانه وار به رقص در می آئیم

                                                     و تو را فریاد میکشیم و میخواهیم

                          زنگها و ناقوسها در حریم رویائی ات بصدا در آمده است

                             و سرود بزرگی ذغال میخواهد وآتشفشانی ناب را سر میدهند....

 

235-روزعشق.......

    عاشق شوید تا خسته نشوید

       وکم نیاورید حتی اگر به آخر دنیاهم برسید

         به انتهای جهان که دیگر راهی نباشد

           تنهاعشق زانو نمیزندو تسلیم نمیشود

         سپاسگزارم از همه ی کوهنوردان که با

   حضور هزاران هزارتنی ی خوددربادبالای 70

    حماسه عشق وبودن رادرتوچال خلق نمودند..

 

234-قدرت کوهستان..........

          دیروز در گرمای کوهستان در مسیری سخت

           تشنگی بر من غالب و حس هیچ و خالی بودنم

             و حیات و پر بودن چشمه ساران و آبشاران

                از ذهنم گذشت

                  و میل خوردن جرعه ای آب در من جاری گشت

                      صبحگاهان تصویری هنرمندانه از گروه عاشقان کوه وطبیعت

                         هدیه ای بود بر تشنگی ام

                            در هنگام دیدن عکس این جمله در من نقش بست

                              که همه ی ما دارای احساس مشترکیم 

                                اگر در یک جهت قرار گیریم

                                    میتوانست تصویر بصورت دیگری طراحی شود؟

            این قدرت کوهستان است که ذهنها را بهم نزدیک میشازد..........

 

233-تغییرافکار.........

   من از نهایت درد حرف میزنم؟

             از عمق رنجی کهنه که باور شده سخن میگویم؟

            از دفن وجدانهای بخواب رفته بی لای لائی

            در قبرستانی تاریک صحبت میکنم؟

              از سقوط انسانها بر سنگ فرش خیابانها می نویسم؟

                من تنها میتوانم خود را تغییر دهم ولذت ببرم نه جهانی را

                   افکارتان را تغییر دهید تا پر پر نشوید؟؟؟؟؟

 

232-مشق عشق........

کاشکی در سربازخانه های

 

 

جهان به جای مشق تیر

 

مشق عشق تمرین

 

میشد........

 

231-رویای آزادی...........

      فرزند پدری نطامی و مادری روستائی از جفرافیای کویر نائینم

          که در صبحی برفی و سرد از کشمکش آخرین شب

             پائیز و اولین روز دیماه سال یکهزار و سیصد و چهل

                           در بیمارستان فرح تهران به زمستان رسیدم

              فریاد باد در گوشم و سپیدی ی برف در ذهنم

                   عشق را به تصویر میکشد

                      تا هیچ هیاهویی قادر به بستنش نباشد

                       در یالهای جان آفرین البرز لاجوری

                           قله ی عشق ساز بر لب

                             نوای شادی سر میدهم

                                      و رویای آزادی در سر دارم...........

 

230-پادشاهی ی عشق......

         وقتی که به تو میرسم

           و در تو جای می گیرم

                ذوق زده میشوم

       چون طفلی کوچک که به آغوش مادر رسیده

          خوشحال میشوم

            که از تو هستم با تو هستم

             و از تو می گیرم هر آنچه برای زیستن لازم است

               و لحظه ای که از تو دور میشوم

                   به تو می اندیشم

                     تا دوباره به تو برسم

                        با تو باشم و از تو باشم

                          ای خلوتگاه امن مهربانی

             در سرزمین پر مهرت دیوارهای بی مهری فرو ریخته و عشق پادشاهی میکند...

229-مالک ذهن.........

       برای رسیدن به آرامش در هر کجا که هستید

          به وسعت خالی ی سکوت بیآندیبشید

            که بیشتر محیط را احاطه کرده

               نه به اجسام که حجم کمی از فضا را پر نموده

                 سکوت سکوی پرتاب ذهن به سوی زیبائیهاست

                      که همیشه چشم انتظار ماست

                                  کافی است که بخواهیم

                                                           در سکوت با سکوت یکی شوید

                                                                            تا مالک ذهنتان گردید..........

228-صعودکنندگان.........

          کوهها مکانی برای دیده شدن

         و محلی برای فخر فروشی وخود نمائی نیستند؟

          آنها مرکز انرزی اند و قدرت عالی

             بعد از رسیدن به قله ها از بکاربردن کلماتی

                بمانند زدیم؟ حمله کردیم؟ترکاندیم؟وفتح نمودیم؟

                  خوداری کنیم قله ها جپهه های جنگ نیستند

                    ما صعود کنندگان به قله ها هستیم

                       که اجازه ی ورود می یابیم

                          به قله ها احترام بگذاریم

                            تا آبشارها ناممان را به دریاها برسانند

                               بادها سرودمان را به دشتها بکشانند

                                  و صخره ها عاشقی هایمان را بر قله ها بنشانند........

227-'گدای گدایم.......

               گدای گدایم ولی بی نیازم

                نه تختی نه تاجی ولی سرفرازم

                      خدای خودم بوده ام تا به اکنون

                             اگر ره نباشد ولی چاره سازم..........

226-ریاضتی علمی.........

         کوهنوردی ریاضتی علمی جهت رسیدن به زیباترین

             مکان خلقت وعالی ترین مقام انسان میباشد

           انگیزه ام از کوهنوردی عشق به کوهستان ورسیدن به قله هاست

             و در این مسیر از هر داستانی که در حال شکل گرفتن است

                  عبور میکنم

                   هیچگاه به نیت غلبه بر قله ها پا به حریم کوهستانها نمیگذارم

                     به توانم دروغ نمی گویم

                       و اندازه ام را می شناسم

                          هیجان در کوهستان را دوست دارم

                            و برایم با لا رفتن و زنده برگشتن مهم ترین اصل است

                              در هر حضور درسی تازه از مکتبش می آموزم

                   و لذت همنشینی با استادی بزرگ و بی همتا را تجربه میکنم....

225-نسل آفتاب..........

             لاله ها و شکوفه ها

            به مادران خود میگویند پس نوبت عاشقی ی

              ما کی فرا میرسد

                 تا سر از خاک برداریم و بهار را غرق شادی کنیم

                  زمستان از جان ما چه میخواهد؟

                   با که سر جنگ دارد؟

                      که بهار قربانی ی آن شده است؟

                        با فرزندانی از نسل آفتاب؟

                          آنها از تنهائی گذر کرده و به آتشفشان درون رسیده اند...........

 

224- شاه بیت حرفها......

                        سکوت عاشقانه ام     

                                ربائی و ترانه ام

                                 عروس رقص برفها

                                       تو شاه بیت حرفها

                         نفس نفس بهانه ام

                          بزرگ و جاودانه ام

                                شکوه تو صعود ما

                                    به هستی ات درود ما.............

 

223-کجا میبری...........

             مرا میبری دل کجا میبری

                 به خطی سپید آشنا میبری

                       که از حیرتش جان به جان میشود

                              همیشه به وصلش رها میبری

          نوروزتان شورانگیز

            بهترینها را برای جامعه محترم کوهنوری ایران دوستان گرامی 

              و مردم جهان در سال 1395از درگاه هستی بخش هستی آفرین

                   آرزومندم سلامت وپروازی باشید...........

                  

222-وابستگی..........

      زیاد سخت نگیر

           وابستگی و عشقهای آنی همین است که می بینی

              گاهی دست در دست یار خوشحال و خندان

                           و گاهی دست در جیب غمگین و حیران

                           لحظاتی آفتابی و گرم  

                                             و ایامی تاریک و سرد

                     خوشی همیشگی نیست

                          همانگونه که ناخوشی دائمی نیست

                                  عصبانیت هم دردی را دوا نخواهد کرد

                                            فقط اینرا بدان در تنهاترین حالات

                                                                      به آب ندهی تمام کمالات ؟

                                                                 پیشنهاد میکنم در چنین روزها و شبهائی

                                                                               نوشیدنی ی داغ با شکلات میل کنید.......................

                                                                                              

221-کلاهم.........

        در شهر کلاهم را باد برد؟

           ایستادم ونگاهش کردم؟

          وباد خود گفتم

            چیزی را که باد میتواند ببرد؟

               بگذار ببرد؟

                  متعلق به باد است؟

                     نوش جان باد

            من کلاهی میخواهم که سهمگین ترین

                  بادها وطوفانها قادر به بردنش نباشند.......

220-دقت کائنات..........

         درچرخه ی طبیعت هیچ کس از مجازات ظلمی که روا میدارد

            در امان نمیباشد این قانونی تغییر ناپذیر است

                 بزنی میخوری بگیری می گیرند

                  به سخاوتمندی ی خورشید بیآندیشید

                    روشنائی وگرمایش را یکسان به گلها و مردارها می بخشد

                       تا افشا کننده ی راز درونشان باشد

                        و عالمی را از عطر وشمیم گلها و بوی تعفن مردارها آگاه سازد

                          حس انتقامجوئی را از خود دور سازید

                               کینه ها را از دل برانید

                                بگذرید از آنچه بر شما گذشت تا آرام شوید

                   آنگاه آسوده خاطر به دقت کائنات و حسابرسی ی طبیعت توجه کنید............

219-همه مسافریم............

        نمی توانیم برای همیشه عزیزانمان را کنارمان داشته باشیم

               دیر یا زود آنها را از دست خواهیم داد

                این یک واقعیت است

                  تلخ ترین و درد ناکترین قسمت زندگی

                      که باید تحمل کرد و با یاد و خاطراتشان ادامه مسیر داد

                       زمان منتظر کسی نمی ماند

                          و توقفی ندارد

                            همه مسافریم

                              مسافر یک میهمانی ی بزرگ

                                  که اگر حرمت زمین را نگه داشتیم جاودانه میشویم.............

218-نمادآزادی.........

           قله ها برند حکومتها و محل سهم خواهی نیست

                نماد آزادی است

                  متعلق به هیچ کس و برای همه است

                     پرچمی بر آن گره نزنید

                          و نشانی در آن نگذارید

                              تنها یادگارتان قدمهائی است

                                   که در آنها بجا میگذارید.................