فانوس ماه را بدست گرفته ام تا آذین بندم

                        وحشت شب را و بانک برآورم سپیدی صبح  را  که ای خفتگان

                  خفته در دیار نیستی بیدار شوید تک سواران عشق بی نیاز ازتمام نیازمندیها

               و دلتنگیهای مرسوم شهباز وار به شوق دیدن لاله های درخشان سرزمین آفتاب

                                  سوار برپشت ابرهای شوخ طبع و بازیگوش

                                          به آرامی میروند و منتظر

                                                      نمی مانند......

                       صدای طرب انگیز آبشاران در گوششان

                                و سرود رهائی بخش بادها

                                             بدرقه ی راهشان میباشد..........