درجشنواره ی عاشقی های مطلق

 

                دانه های بلورین برف برتاج قصرم نشسته

                               وایوان خانه ام راسپیدپوش کرده و

                                 نعره زنان گرمایم رابه شادی میخواند

                                            که فصل فصل عاشقی ی توست

                                                     نرم وآهسته بیا به جشن برفها...........