102- دل من...
عجب صبری توداری ایدل من...
بدل کینه نداری ایدل من...
بدیدی چهره ی بی چهره گی را...
بدنیادم نیاری ایدل من...
عجب باری کشیدی ایدل من...
به هرراهی دویدی ایدل من...
دراین گستردگی ی پهنه ی خاک...
وفا دیدی ندیدی ایدل من
به ریسمان که بندی ایدل من...
به غیرش دل نبندی ایدل من...
تمام لحظه های عمرخودرا...
بجنگی و بخندی ایدل من.......
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۸۹ ساعت 14:21 توسط حميد ثابتی
|
hamidsabeti1340@yahoo.com