توچال ای لطافت همیشگی...چه باشکوه اذین بسته بودی طنابهاراتاقله ازگوشواره های برفی وچه زیباپرده کشیده بودی ازمه تااسمان که چشم زمینیان قادربه دیدن عشقبازی ی دوستدارانت نباشد.....