147 عشق زانو نمی زند....................

          میتوان پرنده رادرقفس زندانی کرد.............

               ولی نمیتوان پرواز را به بندکشید...............

                          میتوان مسیرآب را تغییر داد..........

                                 ولی نمیتوان جلوی آب را گرفت...........

                                         میتوان گلهارادرپشت سیمهای فلزی محاصره نمود............

                                                  ولی نمیتوان رایحه ی دلنشین آنها را بچنگ آورد...........

                               میتوان درختان را قطع کرد و شاخه هایشان را شکست......

                                     ولی نمیتوان به پائیزدستور داد از برگزاری ی

                                                  رنگین کمان رنگها پائیزی دست بکشد.............

                میتوان زیبائیهارا نادیده گرفت ............

                                  ولی نمیتوان آنهارا محونمود.............

                                           نیلوفران آبی به شوق دیدارخورشید هر صبحگاهان گلبرگهای 

                                 خود را بیدار میکنند      

                     وباغروب آفتاب همه راجمع می کنند و بخواب میروند...........

                           مگر کسی قادر خواهد بود آنها را از این ضیافت الهی محروم سازد

                                 مگرمیشود روشنائی رابرای همیشه درپشت تاریکی نگه داشت........

                      هنگامی که اراده ای شکل می گیردوعشقی متولدمیشودایستادگی.........

                                  درمقابلش بی فایده است...............