نشسته ام کنار بید مجنونی

               که به شوق سجده بر چمن و رقص در باد

                  گیسوان بلند خود را به زیبائی بافته

                    و چون کمانی خوش نقش به فرش انداخته

                      قیل و قال کلاغها و سر و صدای ماشینها

                        گوش سکوت را کر کرده

             کلاغها به سوگواری ی کلاغی صاعقه زده مشغولند

               و آدمها به فرار از مهلکه ای خود ساخته بهم می لولند

                 بی خیال از هر دواشان به سجده بر چمن و رقص در باد

                                بید مجنون می اندیشم..........