گُلي دارم و گُلزاري ندارم                غمي دارم و غمخواري ندارم

به دنيايي كه نامردان عزيزند           صداقت هست و بازاري ندارم

چه آمد بر سر دنيا خدايا                محبت گشته ناپيدا خدايا

متاع دل خريداري ندارد                   گلستان رفته بر يغما خدايا

هدف از خلقت انسان چه بوده         بجز نيكي بهم چيزي نبوده

بيانديشيم و پرسيم از خود اينرا      چه كس آن آدميّت را ربوده

عجب آشفته بازاريست اي دل      اسيري و گرفتاريست اي دل

بكوبند دائماً بر طبل وحشت     كه خوابي نيست بيداريست اي دل