ميروم تنهاي تنها         اززمين تا بيكران‌ها
غافل از غوغاي بيخود      فارغ از دنياي خود
خواب و بيدار                  مست و هوشيار
همچو كودك پاي كوبان      شاد و خندان و شتابان
سوي عشقت اي يگانه    اي هميشه جاودانه
اي سراپاي وجودم           اي تمام تار و پودم
اي پناه و تكيه‌گاهم          ناله‌ها و اشك و آهم
اي همه معناي هستي    خودپرستي‌ها شكستي
نازنين و بهترينم               پادشاه عقل و دينم