در مسیرگذر ابی نشته ام که دل سنگهاوصخره های سخت راشکافته وجاری وپاک ادامه راه  

میدهدوبی هیچ ترسی سمفونی صبرش رافریادمیزند.مگرکسی قادر است جلویش را بگیرد

نسیم خنکی می وزد و ارامش زیبائی محیط را احاطه کرده

حس قشنگی دارم و فارغ ازهمه کس وهمه چیزمیخواهم به صدای دلنشین اب گوش دهم

و مدتها دراین حالت بمانم.........