ميگردم دنبال وزن و قافيه             اين فعلاً كارمنه و كافيه
كلمات و كنار هم ميزارم               تا كه شعري باب دل در بيارم
ميگذرم از كوچه‌هاي بي‌صدا         جاده‌هاي مملو از جمعي جدا
مي‌بينم در كار خود غوطه‌وريد       از غم و غصه‌ي هم بي‌خبريد
مي‌شينم صبر مي‌كنم تا روزگار     سبز بشه به مثل سبزيه بهار