من و بازیچه ی بازیها ت نکن                 تو قمار اشبا ح سیا ت نکن

     مگه میشه بال پروازوشکست               کو دکانه منو کیش و مات نکن

     دل دیوونه اسیر کس نمیشه                طمه ی بازیه این قفس نمیشه

    میدونه دوام نداره خود فریبی                عاشقه باکسی هم نفس نمیشه

     من و ابر رفیق ایام رها ئی                    لحظه ها و حرفهای بی صدا ئی

    خسته از شنیدن قصه شهری                که نمونده دیگه رسم اشنائی