فرزند پدری نطامی و مادری روستائی از جفرافیای کویر نائینم

          که در صبحی برفی و سرد از کشمکش آخرین شب

             پائیز و اولین روز دیماه سال یکهزار و سیصد و چهل

                           در بیمارستان فرح تهران به زمستان رسیدم

              فریاد باد در گوشم و سپیدی ی برف در ذهنم

                   عشق را به تصویر میکشد

                      تا هیچ هیاهویی قادر به بستنش نباشد

                       در یالهای جان آفرین البرز لاجوری

                           قله ی عشق ساز بر لب

                             نوای شادی سر میدهم

                                      و رویای آزادی در سر دارم...........