260- تسلیت و همدردی بازلزله زدگان.....

      چه سخت است دل کندن و دور شدن از تو

         و چه غم انگیز است جدا شدن از سالهای سال

            با تو بودن و با تو در هوای بی صدای زمان

              نفس کشیدن و عادت کردن

               و پیوند زدن اشکها و لبخندها

                داشتن ها و نداشتن ها و چه رنج آور است

          گذر از تو و ماندن بی تو در سکوت بهت زده ی قلم

            ولی زندگی جاری است همچون آبشارهاری پاک و زلال

              و ادامه دارد حرکت در واژه ی غریب بودن؟

                که همه امان مدتی داریم؟ عمری کوتا یا بلند

                   جانی زیاد یا کم و فرصتی اندک یا طولانی

            پس صبوری میکنم و با تلاشم خاطراتت را در ذهنم

              جاری میسازم تا هم تو بمانی و هم من در این روزگار

                 سخت که زود فراموش میشویم و محو میگردیم

                               از نگاه اهالی ی شهر.....

259-تخت جمشید.......

     تاریخ تو کوچکی یا ما؟

          تو سقوط کرده ای یا ما؟

                          تو دروغی یا ما؟

          مگر میشود تو را سانسور کرد و در لا به لای کتابها و چاپهای

            کلیشه ای و تکراری پیچید و محو نمود؟

            مگر رومیان تمدنشان را مصریان اهرامشان را و چینی یان

             دیوار چینشان را نادیده میگیرند که ما تاریخمان را نادیده

                     بگیریم و از کنارش بسادگی رد شویم؟

           تاریخی که با تمام فراز و نشیبهایش اشکها و لبخندهایش

           و شکست ها و پیروزیهایش به ما یاد داد که زنده است

                                و زنده باقی خواهد ماند

         سلسله ها می آیند و میروند و آنچه باقی میماند عملکرد

          و رفتار آنها و محکمی و استواری ی ستونهای تخت جمشید

             است که در عمق زمین و قلب ایرانیان جاودانه گشته

        و روز به روز این عظمت و احساس قویتر و بیشتر خواهد شد

          چون تنها اوست که به ما هویت میدهد

              بزرگی می بخشد

                 و غرور می آفریند پس در کنارش قرار میگیریم

              و تنهایش نمیگذاریم تا به همدلی و مهربانی برسیم

           و به جهانیان بگوئیم ما ایرانی هستیم اصیل و پر غرور و

                            ایرانی باقی خواهیم ماند.....

258-گوشه ای دنج...........

        برای تنهائی اتان هزینه کنید

         هر چند که سخت ودشوار باشد

          تمرین کنید تنهائی را و اجازه ندهید حریم امن

            و آرام بخش درونتان را کسی بشکند

               برای خود گوشه ای دنج داشته باشید

          و به انسانها اندازه ی شخصیتشان احترام بگذارید

              به کسی اعتماد نکنید و پیمان اخوت نبندید

             بسیاری از انسانها دوستی و دوست داشتنهایشان

          برای لحظاتی است که تنها مانده اند؟

             وقتتان را تلف آنها نکنید آنها با یک چای و قهوه

                دوستی جدید پیدا میکنند؟

                  لذتهای درونی اتان را برای کسی نقل نکنید

                       زندگی کنید آنگونه که میخواهید

             و هر کسی را لایق معاشرت با خود ندانید

               اصیل باشید و در ارتباط با انسانها اصالت را ملکه ی

            ذهن خود گردانید تا مورد سو استفاده قرار نگیرید؟

          انسانها بزرگ نمیشوند مگر بزرگ فکر کنند و اندیشه نمایند.....