248- عریانی ام.............

       لباسی که بر تن کردم عریانی ام 

       را نپوشانده و لختی ام را نگرفته زرق 

         و برق دنیا چشمهایم را خیره کرده و

                 رنگ و لعاب زمین نگاهم را برده تا عمق نیستی؟

        پارچه ای میخواهم ازجنس صداقت

            تا عریانی ام را بپوشاند و نخی از سادگی 

                          که لختی ام را پرده کشد تا اوج هستی.........

247-پیرمردی منظم

     صبحها به وقت انتظار در ایستگاه اتوبوس

       پیرمردی تمیز و اتوکشیده را می دیدم که آهسته تر

         از مورچه از نگاهم میگذشت و با روزنامه ای در دست

          که با اشتیاق فراوان به کلمه کلمه خواندنش فکر میکرد

            مسیر رفته را باز می گشت 

       هیچگاه از خط کشی ی ذهنش خارج نمیشد

         در یک مدار حرکت میکرد 

           مدتی است دیگر او را نمی بینم 

             ولی حرکاتش که حکایت از نظمی 

               چندین ساله داشت در ذهنم ماندگار گشته است.....