197-شاگرد آخر...............
کودکی پروازی بودم
بلندای پرواز را از تو آموختم
هیچ ادعائی ندارم
شاگرد آخر مکنب تو ام
در بزرگی ی اندیشه ات دیده نمی شوم
تنها زیبائی ی حضور توست
که دیدنی و شنیدنی است
از تو شکل می گیرم
زمزمه هایم در تو به رقص در می آیند...............
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۳ ساعت 16:32 توسط حميد ثابتی
|
hamidsabeti1340@yahoo.com