193-پروازکن....درسوگ پدر

           برف میباریدمن هم می باریدم

                   برف شادی رابخاک هدیه میکرد

                         ومن غم را

                               این حکمت ایام است

                                     میهمان باصفای اتاق پرازسکوتم

                           ازرفتنت غمگینم

                                ولی تسلیمم

                                       پروازکن ای استوار

                                 کسی قادربه بستن بالهایت نیست

                                                 تابی نشانها بدرقه ات خواهم کرد...........

192-عاشق شهر مونیم............

                        غریبه ها تو شهر ما

 

                                زدند به جان عاشقا

                                                          دار و ندار آدما

                                                                            اسیرچنگال بدا

                                      غریبه ها غریبه اند

                                              بدیها رو خریده اند

                                                    در لحظه های عاشقی

                                                                     ارادمون ندیده اند

                         غریبه ها رو نمیخوایم

                                                               شهر رو بی ریا میخوایم

                             غریبه ها باید برند

                                                                    غم و با خود ببرند

                                  عاشق شهرمونیم

                                                             توی این شهر می مونیم

                                        یوی کاهگلای شهرو

                                                                                تسکین غم میدونیم.......................