159-بوسه ی رویائی.............هدیه به صعودکنندگان 21بهمن ماه 1390
زندگی راآن طرف ترس جستجومی کنیم
هنگامی که عزم رفتن داریم
دیگرخودنیستم بیخودشده ازخودیم
نغمه ای میشویم آسمانی
شعری میخوانیم جاودانی
درست است اینکه خورشیدپشت ابرهامانده ومه
همه جاراپوشانده ولی درتمام لحظات
گرمایش راحس می کنیم وروشنی اش رامی بینیم
دلهایمان رابه آفتاب هدیه کرده ایم
تادرخشندکی اش راازآن خودسازیم
ای طوفانهای خوف ناک ومهیب وای غرشهای ترسناک ووحشت آفرین
سینه هایمان رابشکافیدقلبهایمان رادرآوریدتاعشق نهفته درآنراهمه ببینند
وباورکنندکه دیگربرگشتی وجودندارد.
ماآزادی رادرزانوزدن وبوسیدن قله هایافته ایم
وجذابیت این بوسه ی رویائی راباعشوه گریهای توخالی ی دنیاعوض نخواهیم کرد
![]()

hamidsabeti1340@yahoo.com