156-رنگین کمان عشق.............

                عقابهابلندپروازندسایه ای بالای سرشان نیست به کمک مانیازی ندارند

              جایگاهشان بالای ابرهاست همیشه دراوجند پرندگان رادریابیدترو

                         خشکشان کنیدبرایشان دانه بریزیدآنهابرکت

                                               زمینند..............

  باسگهادرکوهستانهارفتاری مناسب داشته باشیداگراضافه غذایی داریدبه آنهادهیدتا

                  وفایشان راببینیدسگهانعمت کوهستانند

                                             حضورآنها

                                 گرگهارافراری میدهدتاجرآت حمله به روستاهارانداشته باشند.

                به ماهیهانان دهید

                                      قدرآب راآنهامیدانندسادگی راازماهیها

                                            بیاموزید.............

    تشکرحیوانات وپرندگان رابپذیریدودوستی ومحبت به آنهاراتمرین کنیدرنگین کمان

              عشق براه اندازیدتاانس باانسانهارایادبگیریدوحس قشنگ

                               بخشش رادروجودتان احساس

                                            کنید..............

 

 

155-عروسی ی خورشید...............

 

 

                برف به زیبائی میباردتاتن عریان کوهستان رارخت سپیدبپوشاند

                    ورویاهایمان راتحقق بخشدتاحضوری بی نظیررادرآغوش

                                    سردش احساس کنیم........

    درآسمان غوغائیست.............

        برروی ابرها ول وله ای ایست.............

               نغمه ای دلنشین به گوش میرسد............

            آفتاب توری سپید برسرکرده وجشنی بزرگ برپانموده...........

                  لباسهای شادمانی را برتن کنیدوکفشهای عشق رابپوشید........

                        تاردپایتان برروی برفهاباقی بماندکه هیچ بادی نتواندباخودببرد............

       نگاه کنیدآن دورهادردل مه که روشنی ودرخشندگی است...............

           واین نزدیکیهادرعمق جان که آرامش ودل آسودگی است................

                                   عروسی ی خورشیدبرپاست........

                                              همه بیائید.......

 

 

154- اندیشه ای ژرف ورایحه ای خوش..........

سالهاست درگوشمان خوانده اندبایک گل بهارنمیشودیکدست صدائی نداردویک شمع

                                    نوروگرمائی نمی آفریند..........

     سخنانی بی ارزش وبیفایده که تکرارآنهالزومی ندارد نسل به نسل گفته شود..

         دشتی پرازعلفهای هرزراتجسم کنیدحضوریک گل توجه ونظرهمه را

               جلب وبسمت خودمیکشانداین حکمت وراززیبائیست

                 که انسانهاباهرطرزتفکروسلیقه ای دوستدار

  آننددرفلسفه ی حیات هرگل اندیشه ای ژرف ورایخه ای خوش جریان داردکه هرکس

                   میتواندبرای استحاله ی خودازآن استفاده نمایدوکسی که این

                         دگرگونی رانمی پسنددمانندعلفهای هرزهیچگاه

                                                   گل نمیشود..........

۲- یکدست هم صدای خودراداردبه آهستگی امتحان کنیدمتوجه ی صدای آن خواهیدشد

                 اگرغضوی ازاعضای بدن وجودنداشت دیگرعضوهامنزوی وگوشه

                                                  نشین نخواهندشد...........

۳- ویک شمع هم نوروگرمای خودش رابمانندآتشفشان دردل داردکافیست محافظی

                     برایش قراردهیدتاببینیدچگونه حمامی راگرمامی بخشد

                                         وبدورهاروشنی میدهد..............