تولد ...... مرگ

142 - دل آرام.......

       دل آرام و چه آرامی گل من                     چرا ساکت نشتی چون دل من

        کجا بودی بگوبا من صمیمی                     به گلهامی وزد عطر و نسیمی

        نشین قدری کنارم تا ببینی                       ا میدوارم که هرگز غم نبینی

        برایت تا از این دنیا بگو یم                          ز انسانها ی پر معنا بگو یم

        گذر کردند و رفتند از مصیبت                     به صبرخویش بوسیدندحقیقت

       که باشدیک چراغی بهررفتن                      به زرق و برق دنیا دل نبستن

141 - یکنفر منتظر است.....هدیه به روح دائی عزیزم.......

    یک تن در دل تاریکی شب منتظرخورشیداست

    لحظه ی خنده ی صبح و سحر سپید است

   آفرین بررخ روز...آفرین دخترعالم افروز...

   یک تن چشم براه باهمه آه تا که ببیند امید

   بکشد دست به رخسار زمین با همه دید

   آفرین برقدم شب شکنان

   آفرین برهمه خوبان زمان

  یک تن ازدر دروازه ی عشق مینگردآزادی

  بال در بال کشد اوج برای شادی

  آفرین بر تو عزیز

  آفرین ای همه چیز

  یک تن خون بدلش می ریزد

  تا که انسان به جهان برخیزد

  آفرین برهمگان

  آفرین اهل جهان....................

 

 

 

140 - دنیا چه بود........

      آسمان زیبائی ات پیدا نبود دنیا چه بود.......

      آن رخ رویائی ات پیدا نبود دنیا چه بود.........

     ما اسیران زمین می سوختیم ازبی کسی.....

     راز عشق و قامت رعنائی ات پیدا نبود دنیا چه بود..........

     ماه و مهتابت اگرپیدا نبود دنیا چه بود.........

     نور و آفتابت اگر پیدا نبود دنیا چه بود..........

     زندگی درظلمت و تاریک و تاریکی ی شب........

     بیکران آبی ی نابت اگر پیدا نبود دنیا چه بود........

     نم نم باران وبرف و پاکی ات پیدا نبود دنیا چه بود........

     ابروبادوبازی وچالاکی ات پیدا نبود دنیا چه بود............

    ای سخاوتمند پر بخشش نظر کن حال ما ................

    شورو شوق وخلوت افلاکی ات پیدانبود دنیاچه بود...

    دوستان درروزشبنه وامروز تماسهای زیادی بامن داشتندکه دریکی ازوبلاکها انا پوماخبری  راخواندنددرموردمرکم...فعلا زنده ام آناعزیزمن هم روزی خواهم رفت این یک حقیقت است وفرارازآن غیرممکن....روزی ازروزان پاک ...میروم درقلب خاک....من جداخواهم شدازاین سرزمین...مرگ حق است و همیشه درکمین....میشوم من بی صدا...می روم سوی خدا.....

 

 

 

139 - الماس سپید..........

       سپیدی اولین برف تابستانی لباسی زیبا به شکوه یک رویا بر بلندای البرز لاجوردی

        پوشانده وتلآلو خورشید چنان سفره گسترانده که گوئی در معدن الماس هستم

        جذابیت این حضور بقدری خیره کننده میباشدکه نمی توانم چشمها یم را ببندم

        احساس می کنم تمامی دوستانم درکنارم هستند و نظاره گر این درخشش بی

        نظیرند.سپاس خدا را که دریچه ای طلائی به رویم گشوده که میتوانم ناب ترین

        و قشنگترین لحظات را در آن ببینم و لذت ببرم تصاویر زنده ای که همیشه و همه

        حال با من است و نیرو و انرژی می بخشند و هوشیاری میدهند.

        این جا سرزمین عشق و معدن جواهرات قیمتی است که با هیچ سرزمینی قابل

       مقایسه نیست چه کسی میتواندمرا از دیدن این نمایش واقعی و با شکو ه الهی

       محروم گرداند............

 

 

 

       

       

138 - بی صدا..........

   

     کوله بارم را چرا برهم زنی                                 ازمسلمانی وروزه دم زنی

      پیش روزه روزه خواری کرده ایم                         یا میان جمع کا ری کر ده ا یم

      این چنین گستاخ حمله ور شدی                        قاضی شرع گشته وداور شدی

      ماکه بخشیدیم شهری به شما                           و پنا ه ا ور ده ایم پیش خد ا

        مالک کوهها مگر تو بوده ای                               بی خیال این و ان آسوده ای

      در وطن ای جان و تن خدمت بکن                          لحظه های مرده را فرصت کنی

        کوله بارم پر شده عشق وحیا                            کوه به کوهش میبرم چه بی صدا

     تقدیم به کوهنوردانی که درتاریخ جمعه ۲۸ مرداد۱۳۹۰ موردبی مهری درمیدان مجسمه

     قرارگرفتندامیدوارم دیگرشاهدچنین اتفاقاتی نباشیم......