این قصه همان غصه درجازدن ماست تامکرهراسان نشودقصه همین است
تاشهرگلستان نشودقصه همین است تا یار بدامان نشود قصه همین است
در بند کشیدند همه احسا س زمین را تاعشق نمایان نشودقصه همین است
تا نغمه تک مانشودقصه همین است تازشت تو زیبا نشود قصه همین است
این وقت کشی حاصل بی حاصلی اوست تاقطره چودریانشودقصه همین است
صداقت ای عروس زندگانی صداقت ای بهشت جاودانی
کجائی نیستی کمیاب گشتی؟ میان خیلی ها نا یاب گشتی؟
همه با نام تو بیگانه هستند ؟ در دکان خود بر تو ببستند؟
دراین ایام دگر سودی نداری ؟ شدی نامحرم و بودی نداری؟
فقط گوهرشناسان ره سپارند ّبرایت هستی ی خود را گذارند؟
غریبی دردهایت دوست داریم خدای مردهایت دوست داریم
شادم چون ازادم فر یادی از فریادم
دل بسته به کوهستانم روی با لهای باد م
در خواب و در بیداری درمرزیک هوشیاری
ذهنم رود به سویش او جش دهد دلداری
اهنگ او اهنگم روشن نموده رنگم
عطرو بوی خاطره ها سازش نوای چنگم
از دیدنش من شادم بنیاد او بنیا دم
عشقش درون جانم یادش همیشه یادم
چرا مابه خودمون دروغ میگیم سخن وحرفهای بی فروغ میگیم
میزنیم بر در و دیوار خودمون مثل ریگ دروغهای شلوغ میگیم
چراساده بودن ودورمی ریزیم زمین و زمان و به هم می دوزیم
تابسازیم خونه ای روی سراب می دویم از نرسیدن میسوزیم
چرا احترام به هم نمی زاریم پا روی خوبی و خوبها می زاریم
وقتی از کنارمون پر میکشند واسه خاک سردشون گل میاریم
hamidsabeti1340@yahoo.com